Majątek ziemski nazywany jest też folwarkiem albo posiadłością. Jest określenie rolnej jednostki gospodarczej, której powierzchnia przekraczała 50 hektarów, licząc tylko grunty orne (czyli posiadłość była w rzeczywistości większa - obejmowała też sady, łąki, stawy, lasy).

Folwark był w przeszłości samowystarczalnym gospodarstwem, własnością osób dysponujących tytułem szlacheckim. Później nastała specjalizacja. Siedzibą majątku był polski dwór, na którym mieszkali właściciele określani wówczas panami, dziedzicami. Polski dworek miał różne rozmiary, czasem był wykonany z drewna. Niekiedy przypominał pałac.

Majątek ziemski rozdawał książę, król, władca danych ziem. Dwór mógł też być odziedziczony (tak rodziły się wielkie rody). Początkowo spadek obejmował cały dwór. W XIX wieku, gdy na kolejnych części ziem polskich będących pod zaborami zaczęła się reforma rolna, majątki zaczęto dzielić. Praktyka ta stała się powszechna po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Majątek ziemski jako instytucja prawna i pewien twór społeczny zniknął w 1946 r. za sprawą dekretu PKWN, który zmierzał do likwidacji warstwy ziemiańskiej.

Dzisiaj dworek jest obiektem transakcji gospodarczych. Można go kupić, sprzedać, wynająć. Tego typu sprawami zajmuje się biuro nieruchomości, które ma swojej ofercie piękne położone dwory. Niektóre z nich wymagają poważnych, gruntownych prac. Część nadaje się do natychmiastowego zamieszkania.